Sepya bi saçmalık..

Baksana

sen gözlerime bakıyorsun
ve ben
kibritlerden sömürgeler kuruyorum
derinden sızan şeylerden bahsediliyor bana
kara kıtam’da son bir eylül daha belki
sebepli sebepsiz morfin vuruyorlar bileklerime

Bil,
eklerimde hep yabancı kelimelere mütakip susuldu adın
yaşattığın bu iç isyanla;bilmem kaç rengi sepyaladın.

Kabul et uzun saçlı kız
gidişinle iyice saçmaladın...

Oysa ben, gözlerime bakınca
Allah’ı seninle açıklamış olurdum...

Baksana
gözlerim dalıyor
ve sen
birliklerden beraberliklerden bahsediyorsun bana
bensiz bir el ele tutuşma seansını
yakalıyorum her akşamüstü koşuyolu parkında.
derinden öldüren şeyler gibi
bir de bizzat ölümüm var
hem de canımı sıkıyor artık bu konuşamayan duvarlar.


’Sevgilim bence Allah'ın en güzel gücü ölümü uyurken kılmak insanoğluna’
-(merak etme feriştah ta böyle öldü)-

Duy
arlığım hep
beni sensiz görüyorlar diye
-damarlarımdan çatladı bir eylül
ve yine
hiç isyan bulmamış gibi
insan arıyoruz İstanbul'da

(inan buna)...

’Seni yazarken yoruluyorum’



Oysa
ayırmasaydık
gözlerimizden gözlerimize
Allah'ı topyekün açıklamış olurduk...